قاسم بن يوسف ابو نصرى هروى

82

ارشاد الزراعه ( فارسى )

در بلاد سردسير بيشتر بايد پاشيد چه گاه باشد كه از سرما بعضى دانه‌ها تلف شود گفته‌اند كه كسى كه تخم مىپاشد احتياط كند كه در وقت تخم پاشيدن تخم بر شاخ گاو نيافتد چون اگر تخم بر شاخ گاو افتد محصول نيك نيابد و نان كه از آرد آن كنند در تنور برند نايستد و التفصيل هذا : زعفرانى - جريب بيست و پنج من . حويجى - كه داس و خوشه وى سرخ و دانهء آن بزرگست سى من . مروى - كه از حويجى خوردتر و برنگ مشابه است به جريبى سى من . آنچه شديارى است اول ميزان و آنچه فاليز و بادنجان‌زار است چون انبار داده‌اند اول عقرب و رسيدن هريك از اول سرطان است تا پانزدهم سرطان و ملاحظه نمايند كه گندم نم داشته باشد كه دروند كه اگر چنانچه گندم خشك شود در خوشه نمىايستد و ضايع مىشود . سفيدجه - اول ميزان بيست من و آخر سرطان برسد و در صحرا كاشتن مناسب است . مكه - اول ميزان بيست من و بيستم سرطان برسد و كاشتن وى نيز در صحرا مناسب است و ملاحظه نمايند كه گندم آن نيز نم داشته باشد كه دروند . سرخك بهارى - اول جدى بيست من و در آخر سرطان مىرسد و آن را نيز در صحرا كارند كه خوب مىشود . نشك سيستان از سرخ خوشه و سفيد خوشه . اما سرخ خوشه آن خوب است و سفيد خوشه در سالى كه سرما بسيار تنگ مىشود در صحرا كاشتن مناسب است اول ميزان بيست من و پانزدهم سرطان مىرسد و گندم آن نيز نم داشته باشد كه دروند .